کد مطلب: 48257

تب عمل زیبایی همچنان داغ است

خودزشت پنداری، ترویج صنعت زیبایی و گردش مالی میلیاردی

خود زشت پنداری (بادی دیسمورفیک) یک اختلال روانی زیرمجموعه وسواس فکری است که در آن فرد به حدی گرفتار یک نقص خیالی در صورت یا اندام خود می‌شود که روند زندگی و شغلی و اجتماعی او مختل شده و قادر به زندگی عادی نیست. روال طبیعی در مورد این افراد آن است که یا خود یا اطرافیان‌شان، آنان را برای درمان نزد روانکاو ببرند. اما ماجرای عجیب این بیماری در کشور ما والبته در بسیاری از نقاط جهان، سوءاستفاده صنعت زیبایی (انواع جراحی‌های زیبایی) و مد و فشن از وجود این افراد و دامن زدن به این وسواس برای افزایش تعداد مشتریان است.

کشور ما از نظر جراحی‌های زیبایی، حداقل در مورد جراحی بینی، در رتبه‌های نخست قراردارد.به گزارش وب‌سایت «نشنال نیوز» روند صعودی جراحی زیبایی بینی، ایران را در میان ۱۰ کشور دارای بالاترین میزان این جراحی‌ها قرار داده است. در سال ۲۰۱۳ ایران با حدود ۴۰ هزار جراحی بعد از برزیل، مکزیک و آمریکا در رده چهارم قرار داشت. اما مسئله مهم این است که مدتی است انواع جراحی‌های زیبایی به لیست افراد اضافه شده؛ این لیست با رفتن نزد متخصص، بلندتر هم می‌شود؛ چرا که پزشکانی که در این صنعت فعالیت می‌کنند، با ایرادهای مختلفی که از چهره مراجع خود می‌گیرند و با سوءاستفاده از اعتماد وی، او را وامی‌دارند تا به اعمال جراحی در نواحی دیگر صورت و بدن نیز خود رضایت دهد. در این میان حتی ممکن است فرد نسبت به قبل زیبایی کمتری داشت باشد اما از آن‌جا که جامعه به سمت و سویی می‌رود که هرچه فردی به یک سلبریتی، شبیه‌تر شود، احساس رضایت بیشتری می‌کند، پس برایش مهم نیست که زیبایی یا معمولی بودن طبیعی‌اش، آن‌قدرتغییر کند که موجب جلب توجه و البته گاهی اشمئزاز اطرافیان شود.

 

بازار مد و فشن، جراحان زیبایی و تعهدی که گم شده است!

مدتی است نه فقط جامعه ما، که جامعه جهانی، دچار تب زیبایی و جوان ماندن شده است؛ تبی که شرکت های مد و فشن، تولیدکنندگان لوازم آرایش، صنعت سینما، و البته جراحان زیبایی، به آن دامن می‌زنند. کافی است با یک احساس ناخوشایند به بخشی از بدن به پزشک متخصص زیبایی مراجعه کنید تا به‌راحتی بدن شما را بشکافند؛ اینان مدتهاست که دیگر نه جنسیت می‌شناسند و نه سن و سال را در نظر می‌گیرند. برای برخی، انجام این نوع تغغیرات به شدت جنون‌آمیز . لاجرم پایان ناپذیر شده، میل به شبیه دیگری بودن یا وسواس چگونه بودن؛ پدیده‌ای به نام جراحی زیبایی و پیکرتراشی! شاید همین علاقه جنون‌آمیز باعث شده که آمار مراجعه‌کنندگان برای جراحی‌های زیبایی حتی در دوران کرونا هم فروکش نکند. حتی بحران‌های اقتصادی سال‌های اخیر در کشورمان هم نتوانسته میل افسار‌گسیخته به بریدن و دوختن تن‌ها را مهار کند.

 

یک مثال: آن‌هایی که برای گلزار گریه کردند!

شاید تعداد افرادی که روی افرادی مانند گلزار یا نمونه‌های خارجی‌اش، در میان سلبریتی‌ها، به قول معروف کراش دارند، نمی‌دانند که مثلا گلزار چندین عمل مختلف روی صورت خود انجام داده، از جمله عمل زوایه‌دار کردن چانه، که گویا امروزه برای مردان نوعی جذابیت محسوب می‌شود؛ این مثال را از آن جهت آوردیم که بگوئیم این تنها زنان نیستند که خود را برای زیباتر یا شبیه‌تر شدن به یک سلبریتی به تیغ جراحی می‌سپارند؛ سندرم «جورج کلونی» مدت‌هاست گریبان برخی مردان را گرفته است.

 

کمی هم تاریخچه!

قدیمی‌ترین موارد شناخته‌شده در یک متن پزشکی مصر باستان  موسوم به «پاپیروس ادوین اسمیت» آمده. مصری‌های باستان از اندام‌های مصنوعی استفاده می‌کردند. در سال ۲۰۰۰، یک مومیایی کشف شد که یک انگشت پایش مصنوعی بود و شاید برای کمک به راه رفتن این زن تعبیه شده بود. در قرن ششم قبل از میلاد، پزشکان هندی عمل‌هایی می‌کردند که به جراحی‌های زیبایی بینی امروز بی‌شباهت نبود. پیشرفت در این حوزه در قرن‌های بعد کند بود تا این‌که طرح نظریه میکروبی بیماری‌ها و ساخت داروی بیهوشی در قرن ۱۹ میلادی، این حوزه را نیز مانند سایر حوزه‌های پزشکی متحول کرد. دوره پس از جنگ جهانی دوم شاهد تحول این حوزه بود و پیشرفت فناوری، کاهش خطر و افزایش درآمد در رشد محبوبیت جراحی پلاستیک نقشی اساسی داشت. تا دهه ۱۹۶۰، بسیاری از عمل‌های زیبایی رایج امروز معمول شد، از عمل افزایش حجم سینه گرفته تا عمل بینی و تغییر صورت.

 

صنعت زیبایی و گردش مالی میلیارددلاری

 وقتی لاغری آنورکسیک (بی‌اشتهایی) و فک زاویه‌دار و سیس پک می‌شود ملاک خواستنی‌بودن، وقتی مدیا و مجلات و رسانه‌های مختلف و تحسین‌ها اکثرا درباره‌ القای سلیقه‌ای خاص از زیبا‌بودن هستند، طبیعی است که برخی جوانان، در خلوت‌شان درگیر احساس «زیبا ‌نبودن» شوند؛ پس بدیهی است که تیغ جراحان لاغری برای معده  مردان و زنان خارج از سایز تیز می‌شود؛ البته که صدها رژیم عجیب و غریب و قرص‌های لاغری با فرمول‌های خطرناک به خورد مردمان می‌رود. «زیبایی» امروز صنعتی است درآمدزا با صدها میلیارد دلار گردش مالی.

 

صنعت و گردشگری زیبایی!

گردشگری زیبایی هم در ایران و هم در برخی کشورهای دیگر دنیا جایگاه مهمی دارد. انجام عمل‌های زیبایی در کشورما، هرچند برای گروهی از مردم به دلیل مشکلات اقتصادی هزینه زیادی دارد، ولی برای برخی از مردم که از رفاه نسبی برخوردارند خیلی هم گران به نظر نمی‌رسد. البته هزینه جراحی زیبایی در ایران به نسبت بسیاری از کشورها از نرخ خوبی برخوردار است و برای همین در برهه‌ای «گردشگری جراحی زیبایی» را برای کشور در پی داشته ‌است، طبعا با فروکش کردن کرونا، باهم می‌توان از این صنعت برای درآمدزایی استفاده کرد؛ چرا که کشور ما برای  بسیاری، یکی از مقاصد گردشگری جراحی زیبایی و انجام امور مربوط به پزشکی محسوب می‌شود. هرچند هزینه‌های انجام عمل‌های زیبایی در داخل کشور برای گروه زیادی از شهروندان ایرانی گران است، ولی برای قشری خاص و از جمله کسانی که خارج از ایران زندگی و کار می‌کنند به‌صرفه است. انجام عمل‌های فانتزی که ضرروت پزشکی هم ندارند، بیشتر در الویت این افراد است!

 

جراحی زیبایی؛ یک معضل اجتماعی و پزشکی

گذشته از این که پدیده «خود زشت پنداری» یک بیماری است و هر فردی که می‌خواهد تغییری در چهره‌اش بدهد باید پیش از اقدام به این کار، با یک مشاور روانی صحبت کند، اما این‌طور هم نیست که همیشه نتیجه جراحی برای چنین افرادی که حساسایت زیادی روی چهره خود دارند، رضایت بخش باشد. به همین دلیل است که یا این افراد مدام خود را به دست جراحان می‌سپارند و یا از جراحی که نتوانسته ایده‌آل آن‌ها را برآورده کند، شکایت می‌کنند. مدیرکل امور کمیسیون‌های سازمان پزشکی قانونی، با اشاره به شمار فزاینده عمل‌های جراحی زیبایی در ایران، گفته است: «به نظر می‌رسد تعداد اعمال جراحی زیبایی در کشور ما بالاتر از میانگین جهانی است و به تبع همین افزایش، میزان شکایات در حوزه زیبایی نیز طی سال‌های اخیر افزایش یافته است.» وی از پزشکان می‌خواهد «پیش از عمل زیبایی فرد را جهت مشاوره روان‌پزشکی ارجاع دهند؛ ممکن است مراجع از آن دسته افرادی باشد که هیچ‌گاه از ظاهر خود راضی نیست و بعد از انجام هر جراحی و عملی هم‌چنان از ظاهر خود ابراز نارضایتی کند.»

منبع خبر : ایرنا
خبرنگار : آذر فخری

دیدگاه تان را بنویسید

 

آخرین اخبار