کد مطلب: 47289

«محمد حسین فرحبخش» تهیه کننده و کارگردان سینما در گفتگو با «فراز»:

اکران آنلاین راه نجات سینما نیست و نخواهد بود!

هر بحران اقتصادی در ذات خود با بحران‌های روحی و روانی همراه است و سینما می‌تواند دست‌کم در تقویت روحیه مردم و تلاش برای حفظ امید در آن‌ها مؤثر باشد. سینما به مثابه یک کالای فرهنگی فقط مصرف نمی‌شود بلکه مصرف آن نوعی سرمایه‌گذاری بلندمدت است که سودش به شکل ملموس و کوتاه‌مدت قابل محاسبه و ارزیابی نیست اما در بلند مدت تاثیرش در روان اجتماعی مردم قابل رویت خواهد بود ...

نزدیک به ٧ ماه از سال می گذرد و قدوم نحس کرونا به ایران، در آستانه دو ساله شدن است. سینمای ایران در این مدت تنها در مدتی ناچیز توانست چراغ سالن‌های نمایش فیلم را روشن نگه دارد. سهم سینمای کرونا زده کشور در سال ۹۸ بر اساس سالنامه آماری فروش سینمای ایران ۲۹۹ میلیارد تومان و تعداد کل مخاطب سینماهای کشور در همان سال ۲۶،۳۱۰،۳۸۴ نفر بود که این آمار یک سال بعدترش با افتی ۲۹۰ میلیاردی رو به رو شد. به طوری که مجموع فروش سینمای ایران در سال ۱٣٩٩ براساس گزارش سامانه سمفا ۹ میلیارد و ۱۹۷ میلیون تومان و کل مخاطب ۶۲۳,۸۳۵ نفر بود. در سال ۱۴۰۰ و تا به اینجای کار با بهبود شرایط عمومی جامعه و البته تزریق فیلم‌های تازه به چرخه اکران این فروش به نسبت سال قبل‌ترش پیشرفت داشته و حالا مجموع فروش سینمای ایران از ابتدای سال ۱۴۰۰ در همه استان‌ها براساس گزارش سامانه سمفا حدود ۱۴ میلیارد تومان و تعداد کل مخاطبان ۶۱۷,۳۲۵ نفر است که البته هنوز نیاز به رشد دارد. لازم به ذکر است که بخش کوچکی از این آمار مربوط به اکران آنلاین است. این مقایسه کافی است تا به عمق فاجعه پی ببریم. از طرفی با در نظر گرفتن آمار روزانه کرونا در ایران، به نظر می رسد شرایط بحرانی کشور آینده مشخصی ندارد. در این وضعیت به نظر می رسد بخش خصوصی بیشترین آسیب را از این تعطیلی اجباری کشیده است.

 

ضرر ٣۰۰ میلیاردی سینما تنها از اکران

در همین راستا، «محمد حسین فرحبخش»، تهیه کننده و کارگردان سینما که این روزها فیلم  سینمایی «تک خال» را روی پرده دارد و پیش از آن نیز «زن ها فرشته اند ٢» را در اکران آنلاین داشت، تنها راه نجات سینما را ادامه اکران فیزیکی در سالن های سینما می داند و با اشاره به مصائب بخش خصوصی در این روزهای رکود سینما به «فراز» می گوید: «در سال های گذشته، میانگین فروش سینمای ایران، ۳۰۰ میلیارد تومان بود اما قطعا تمام این مبلغ به سینما باز نمی گردد. از این مبلغ حدود ۳۰ میلیارد تومان به دارایی داده شد، از ۲۷۰ میلیارد تومان باقی مانده ۱۳۵ میلیارد تومان به صاحبان سینما رسید، در طول سال گذشته ۸۵ فیلم سینمایی اکران شده که نزدیک به ۳۰۰ میلیارد تومان هزینه این فیلم‌ها بوده است و بر همین اساس ۱۵۰ میلیارد تومان سینمای ایران از فروش سال گذشته کم دارد، در چنین شرایطی با این نوع بازگشت سرمایه چگونه بخش خصوصی می‌تواند کار کند؟ سال هاست بخش خصوصی زمین خورده و کرونا نیز مزید بر علت شده تا جانی در کالبد این حوزه باقی نماند».

 

تولید در نقطه بحران!

 

کارگردان فیلم «زندگی خصوصی»، درباره شرایط بغرنج تولید و فروش سینما در آستانه یک سالگی کرونا در ایران ادامه می دهد : «در شرایط فعلی که در سینما حکم فرما است، تولید فیلم سینمایی یک ریسک به شمار می‌آید چرا که اکران فیلم‌ها و میزان استقبال از فیلم‌ها قابل پیش‌بینی نیست. برای مثال فیلم «زن ها فرشته اند ٢» یکی از شانس های گیشه بود که به دلیل بی نظمی در اکران و تعطیلات پی در پی سینما، نتوانست آن گونه که باید انتظارات را محقق کند. با این حال در اکران آنلاین بیش از ٢ میلیارد فروش داشت و اگر سینماها باز بودند ، قطعا قابلیت این را داشت که بیش از ۱۰ میلیارد تومان به گیشه اضافه کند».

 

انتظامی مدیر خوبی برای سینما بود

 

در حالی که از عمر دولت مردی زمان زیادی نگذشته است، برخی از سینماگران چشم امید به آن دارند، اما برخی معتقدند که بر اساس چگونگی چینش دولت ، احتمالا دورنمای خوشی در انتظار سینمای ایران نیست. با این حال فرحبخش با اظهار رضایت از عملکرد سازمان سینمایی به ریاست حسین انتظامی ادامه می دهد :« به نظر من حسین انتظامی نسبت به فعالیت های دیگری که در کارنامه کاری خود داشت، یک مدیر سینمایی خوب به شمار می رود. از شفاف سازی های مالی تا کمک به سینماداران، تمام این اقدامات گام های مثبتی در بستر سینما محسوب می شود. اقدام آخر او نیز، طرحی برای پیش خرید بلیت های سینما بود؛ این طرح به تصویب شورای صنفی در سال ٩٩ رسید و آقای انتظامی نیز آن را تایید کرد. اما باید دید در دولت تازه چطور دنبال خواهد شد».

 

اکران آنلاین با سرمایه گذاری ها همخوانی ندارد

 

کارگردان فیلم «آبنبات چوبی» در پایان به راه نجات سینما در روزهای رکود اشاره کرده و می گوید: «برخلاف تصوراتی که وجود دارد اکران آنلاین راه نجات سینما نیست و نخواهد بود، زیرا این شیوه از اکران به دلیل عدم امنیت و زیر ساخت، نمی تواند پاسخگوی سرمایه گذاری های گسترده ای باشد که در حوزه تولید انجام می شود. تنها راه نجات بازگشایی سینما با رعایت پروتکل هاست ، روندی که در سینماهای دنیا هم با اعمال محدودیت هایی دنبال شد. اکران آنلاین تنها می تواند به عنوان مکملی برای اکران فیزیکی عمل کند اما نمی توان تمام سیستم اکران را متکی به آن کرد».

به نظر می رسد هر بحران اقتصادی در ذات خود با بحران‌های روحی و روانی همراه است و سینما می‌تواند دست‌کم در تقویت روحیه مردم و تلاش برای حفظ امید در آن‌ها مؤثر باشد. سینما به مثابه یک کالای فرهنگی فقط مصرف نمی‌شود بلکه مصرف آن نوعی سرمایه‌گذاری بلندمدت است که سودش به شکل ملموس و کوتاه‌مدت قابل محاسبه و ارزیابی نیست اما در بلند مدت تاثیرش در روان اجتماعی مردم قابل رویت خواهد بود ...

خبرنگار : بیتا محسنی

دیدگاه تان را بنویسید

 

آخرین اخبار